Deze pagina afdrukken
maandag 28 oktober 2019 13:05

de persoonlijke keuzes van Jan, Frans en Marja

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

De persoonlijke keuzes van vertrouwde gezichten Poort van Brabant

We stelden drie van de zes jubilarissen van de Poort van Brabant de vraag “hoe voelt het om als jubilaris in the spotlight te staan?” Zaterdag 9 november worden zij tijdens ‘First Choices’ getrakteerd op een concert met daarin één nummer wat zij zelf mochten kiezen. Jan Valkenburg is al 50 jaar lid van de Poort, Frans Tielen 47 jaar en Marja Smies ruim 30 jaar. Daarnaast zijn ze alle drie 50 jaar lid van de KNMO, de Koninklijke Nederlandse Muziek Organisatie. Maar… dat zegt hen niet zoveel. Het lidmaatschap van muziekvereniging de Poort van Brabant, dát is waar het hen om gaat.

Met de paplepel

Al op jonge leeftijd begonnen ze alle drie, sterk gestimuleerd door hun ouders, met het bespelen van een instrument. Frans startte in Zevenbergen op de klarinet, die later bij de fanfare werd ingeruild voor een sopraansax. Marja, wiens vader professioneel dirigent was, koos in het Frysk Orkest voor de pauken. Jan startte met muziekles in Maarheeze van meneer Van Lieshout; in het gebouw waar nu het Muziekhuis gevestigd is. Binnen een jaar had ie een pet op en z’n pekske aan en speelde op bugel al mee met serenades. Zo snel ging dat toen!

Geen leven zonder muziek

Marja Smies
Marja kan zich een leven zonder muziek niet voorstellen. Het hele gezin was muzikaal, haar vader was dirigent van verschillende orkesten, haar broer is professioneel musicus en haar zus speelde trombone. Het samen muziek maken vindt ze iets geweldigs. Bij een terugblik op haar tijd bij de Poort denkt ze al snel aan de stukken die gespeeld moesten worden op een concours. Heerlijk vond ze het om zich daarin vast te bijten. Om er samen aan te werken om vervolgens te presteren. Of weleens níet presteren, het gaf altijd voldoening, het schiep een band. Marja heeft wel wat hete kolen uit het vuur moeten halen in Maarheeze. Zij moest voordat ze lid mocht worden nog verschijnen voor een heuse ballotage commissie. Voordat het zover was dat ze daarvoor werd uitgenodigd waren er, zo vertelt Frans, in het bestuur flinke discussies gewijd aan het feit of vrouwen wel konden worden toegelaten….. gelukkig gingen ze overstag! Behalve het repeteren en spelen vindt Marja ook het sociale aspect van de vereniging heel belangrijk. Ze was een tijdje secretaris, zat in de muziekcommissie en was o.a. mede-organisator van de eerste concertreis die de (toen nog) fanfare maakte. Met z’n allen op stap naar Friesland voor een uitwisseling met een ander orkest. Samen reizen, optreden, eten, drinken, slapen…je leert elkaar op een totaal andere manier kennen. En dat vindt ze een belangrijk kenmerk van de Poort, mensen voelen zich welkom, omarmd en deel van de groep. Sinds drie jaar speelt Marja de bariton! Met wat meer vrije tijd vond ze het belangrijk om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Behalve die uitdaging is het letterlijk ook een hele stap voorwaarts op het podium. Als paukenist stond ze altijd achteraan. Nu zit ze middenin de groep, midden op het podium. Het bevalt haar uitstekend. Maar, zoals Marja zegt ‘hoe verder naar achter, hoe meer lol! Samen met alle slagwerkers heeft ze achterin een gouden tijd gehad, want, bij de pauken ligt nog steeds haar hart!

Trots en zeer betrokken lid, ook als niet actieve muzikant

Frans Tielen
Voor Frans ligt dit allemaal wat anders. Inmiddels een dikke 40 jaar betrokken bij de Poort, was dat grotendeels níet als spelend lid. Dat was niet omdat hij spelen niet leuk vond. Zeker wel! Ooit gestart bij de harmonie van Zevenbergen op de klarinet, moest Frans bij de fanfare op zoek naar een ander instrument, de sopraansaxofoon. Tijdens de jaarlijkse donateursactie van de Poort werd hij benaderd om lid te worden. Hij woonde net in Maarheeze en het was naast het leuke van muziek maken de kans om mensen te leren kennen. Eén van de eerste activiteiten waarbij Frans betrokken werd, was het ophalen van oud papier om een centje bij te verdienen voor de vereniging. Lévensgevaarlijk in die tijd, vertelt hij. Een favoriet onderdeel was ook het dauwtrappen. Op de eerste zondag van mei al om 6 uur het dorp door. Pastoor Nabuurs stond hen dan om 7 uur op te wachten bij de kerk. Omdat Frans vond dat hij muzikaal niet op zijn sterkst was, werd hij penningmeester in het bestuur. Die rol lag hem goed, hij wilde graag een zinvolle bijdrage leveren aan het geheel. Inmiddels ligt dat al wat jaren achter hem. Maar zijn betrokkenheid bij de vereniging blijft. Hij heeft de Poort van Brabant zien groeien. Van een klassieke fanfare naar een volwaardig orkest met een heel gevarieerd repertoire. ‘Het hermenieke uit het dorp heeft zijn nek uitgestoken’ aldus Frans. Met hulp van enkele grote aanjagers zijn er prachtige concerten neergezet, met voor hem persoonlijk het Musique Spectaculaire Symphonique in de kerk als hoogtepunt. Muziek is emotie en dat concert zorgde voor een brok in de keel. Hij vraagt zich af of hiermee een top bereikt is. Vasthouden en voorzichtig verder groeien is zijn advies. Met de paar grote aanjagers die de Poort van Brabant rijk is, heeft hij daar het volste vertrouwen in.

Jan de Ideeënman bouwt mee

jantje valkenburg
Eén van die aanjagers móet wel Jan Valkenburg zijn. Hij werd hij door een oud-voorzitter ‘Jan de Ideeënman’ genoemd. Na zijn eerste serenade ‘in ’t pekske met een pet’ heeft Jan niet vaak verstek laten gaan (niet bij de repetities en niet ná de repetities) en is daarmee één van de bekendere gezichten van de Poort. Hij vertelt dat hij begon als een wat timide bugelspeler bij de Poort. Tót op het moment dat hij dacht dat dingen ook wel eens anders zouden kunnen en dat ook aangaf. Hij zag heel goed dat het samen dingen bedenken, organiseren en beleven de leden dichter bij elkaar zou brengen. Bij de organisatie van een koffieconcert in 2002 werden de koppen bij elkaar gestoken: hier móest meer uit te halen zijn. En zo ontstond het eerste Musique Spectaculaire. Met een begroting van 4000 euro en een podium bestaande uit 800 pallets! Deze begroting werd fors overschreden, de pallets hebben het goed gehouden en het succes… was groots! Hier werd een nieuwe weg ingeslagen, het was de start van wat inmiddels een reeks aan hoogtepunten genoemd mag worden. Het bewijs dat je samen méér kunt bereiken. Ook Jan noemt het Symphonique concert in de kerk als een absoluut hoogtepunt. Daar heeft hij ‘met tranen in de ogen gespeeld’. Jan noemt zichzelf geen muzikale topper, al bespeelt hij wel verschillende instrumenten, zoals naast bugel ook de bas én de trombone. Een streven voor hem is om wat er georganiseerd wordt steeds weer een beetje anders te doen. Om het leuk te houden voor jong en oud in de vereniging én voor de mensen in het dorp! Want een muziekvereniging kan echt iets bijdragen aan de leefbaarheid in het dorp. Het twee jaarlijkse Dickensfestijn, is een voorbeeld van zo’n echt dorpsspektakel. Enthousiast als hij is…wordt nu gebouwd aan een zelfgemaakte houten fiets om volgend jaar op rond te rijden!

Volgende week vertellen de andere drie jubilarissen, André Cardinaal, Jan van Raaij en Theu Valkenburg over hun ervaringen bij de Poort en blikken voorzichtig vooruit naar de toekomst van de vereniging en natuurlijk naar het concert van 9 november. Daar kunt u genieten van de First Choices van alle jubilarissen. Aanvang van het concert is om 20.30 uur en kaartjes zijn nog te koop aan de bar van de Smeltkroes voor
€ 9,50 per stuk.

//////////////////////////////////////////////////

Gelezen: 2020 keer Laatst aangepast op maandag 28 oktober 2019 13:22

66 reacties